* * *

wierzę w to głęboko
że życie nasze to teatr
wiem coś o tym
bo gram nieustannie

i wierzę też w to
że wszystko inicjują narodziny
a kończy śmierć
że początki są radosne
a zakończenia smutne
i martwi mnie to
że dzieci demoralizują dzieci
a dorośli nawet się nie domyślają
o co ich pociechy pytają wszechwiedzącego wujka
jedynie cieszą się chwilą ciszy
i ja im się nie dziwię

wierzę w to głęboko
że życie nasze to teatr
i często zapominamy słów
lub co gorsza wejść w rolę
a taka wylewność w emocjach
nikomu jeszcze nie przyniosła pożytku
więc nie dramatyzujmy
tylko grajmy